การเล่าเรื่องย่อสนุกๆ

แอบตระหนกตกใจนิดหนึ่งที่ชะตาชีวิตของเงินทุนหลายร้อยหลายพันล้านสำหรับเพื่อการสร้างภาพยนตร์สักเรื่อง จะขึ้นกับการเล่าเรื่องย่ออย่างงี้ 

ถึงเวลานี้จะมีรีวิวหนังเยอะแยะก็เถิด แม้กระนั้นพวกเราก็ไม่ค่อยได้เล่าเรียนเรื่องมากขนาดนั้นแล้วล่ะ ไปคิดหน้าโรงเลยว่าจะมองอะไรดี และก็ผู้ที่ไปดูด้วยเค้ามีเรื่องมีราวไหนพอใจต้องการดูบ้าง ก็เข้าไปมองเลยเพียงเท่านั้น ด้วยเหตุนั้น บทพูดในสมัยปี 2018 บางครั้งก็อาจจะไม่ได้แตกต่างจากเมื่อสัก 20 ปีกลายก็ได้ มันขึ้นกับเรื่องย่อไม่กี่ประโยคที่จะ “ขาย” หนังประเด็นนั้นๆล่ะนะ

สำหรับคนพูดไม่เก่ง จัดการเหตุการณ์เฉพาะหน้าไม่เก่ง(แบบฉัน) ขอชี้แนะให้คิดตระเตรียม casual summary ไว้สัก 2 แบบเป็น
1. แบบย่อสุดๆเพื่อตอบเพียงพอเป็นมารยาท – คนบางบุคคลเค้าไม่ต้องการที่จะอยากทราบจริงๆหรอกว่าคุณเขียนอะไร ก็เสมือนพบปริศนาว่า “ตอนนี้เป็นอย่างไรกันบ้าง? รับประทานข้าวมารึยัง?” เวลามีคนถามมาอย่างงี้ ก็ตอบไปชิลล์ๆเหอะ
กับ 2. เรื่องย่อแบบเอาไว้เล่าให้คนรู้จักมักคุ้นฟัง ผู้ที่เป็นเพื่อนคุณ ผู้ที่ช่วยเหลือให้ท่านเขียน ผู้ที่รักการอ่าน

เรื่องจริงเป็น การเล่าเรื่องย่อ ไม่ว่าจะเขียนออกมาเป็นตัวอักษรหรือเล่าปากเปล่า มันก็เป็นการโฆษณางานด้านการเขียนของตนทั้งหมดล่ะนะ ด้วยเหตุนั้น เวลามีคนมาถามคำถามว่า “เขียนอะไรอยู่?” ก็ตอบไปดีๆอย่าหน้าหงิกหน้างอ ไม่แน่คุณอาจจะได้แฟนๆคนใหม่ก็ได้ 🙂

…เป็นพวกเราเองก็พึ่งรู้เรื่อง เป็นผู้ที่ใคร่รู้จริงๆเค้าจะถามต่อเอง คนไม่สนใจก็ตอบเพียงแค่เป็นพิธีการก็พอเพียง เนื่องจากว่าท้ายที่สุดแล้วผู้ที่พอใจเค้าก็จะเร่งรีบถามต่อ อย่าไปเครียดมากมายเลย โลกนี้มีปัญหาเยอะแยะพอแล้วล่ะ

ความยาวธรรมดาของ casual summary:สุดแต่ความต้องการคุยกับเพื่อนคุยจ้ะ
จุดหมายของ casual summary: เอาไว้เสวนากับคนธรรมดาทั่วไป

ถ้าเกิดบอกในฐานะผู้อ่าน ทุกๆวันนี้พวกเราไม่สนใจพวกเรื่องย่อสักเยอะแค่ไหน ต่างกับยุคเด็กที่อยากทราบเรื่องราวรายละเอียดให้เยอะที่สุดก่อนละเริ่มอ่าน แม้กระนั้นในช่วงเวลานี้แก่แล้วยังไงขา เพียงแค่พอเพียงทราบอย่างคร่าวๆว่า (1)ผู้ใด (2)ทำอะไร (3)ที่แหน่งใด แลเห็น (4)บรรยากาศของเรื่อง กับ (5)conflict ก็ตอบได้แล้วว่าจะอ่านไหมอ่าน

แม้กระนั้นพอเพียงจำต้องมาเขียนเรื่องย่อของตนและก็พบว่า… ยากจังเลยนะ แหะๆ

มาๆๆฤดูร้อนนี้เจอกันแน่ๆ
เรื่องใหม่ของพวกเรา ชื่อ “ร้านจำหน่ายหนังสือเที่ยงคืน” จ้ะ
ว่ากันว่าถ้าเกิดไปที่ after dark
…ไม่ว่าหนังสือเล่มใดที่ค้างอยู่ในความจำ
ผู้ดูแลตรงนั้นสามารถตามหามันมาให้ท่านได้
ร้านจำหน่ายหนังสือพิศดาร เปิดกระทำเฉพาะเวลาข้างหลังดวงอาทิตย์ตกดิน
การมาเยี่ยมของแขกพิลึกคนแล้วคนเล่า
แล้วก็เด็กหญิงกล้าที่ขอมาทำอาชีพเสริมในร้านค้า
คุณทำให้เขารู้สึกนึกถึงช่วงชีวิตก่อนหน้านี้ที่ผ่านมาและก็การตัดสินใจของตน
“คุณ” ที่เขาคอยจะปรากฎตัวไหม
รวมทั้งแม้ได้เจอกันอีกที เขาจะทำอะไรที่ผิดแผกไป
ขอบพระคุณทุกคนที่ทรหดอดทนคอยจ้ะ ขอเวลาอีกนิดหนึ่งน๊า… ฤดูร้อนนี้ อย่างไรก็อาจจะจำต้องได้โปรดจากทุกคนเหมือนปกตินะคะ
แล้วเจอกันเร็วๆนี้จ้ะ 😀